نظریه شهرگرایی جدید در دهه های اخیر و در پاسخ به مشکلات متعدد شهری قرن بیستم و با هدف ایجاد شهرهای سرزنده، جمع و جور، متنوع و مطلوب از نظر کار، پیاده روی، زندگی و گزینه های حمل و نقل شکل گرفت. نظر به اقبال گسترده این نظریه در میان پژوهشگران ایرانی هدف پژوهش حاضر سنجش پایداری محله های ارگانیک و برنامه ریزی شده مشهد بر اساس شاخص های فضایی-کالبدی شهرگرایی جدید می باشد. در این راستا دو محله راه آهن (محله ارگانیگ) و فاز دوم رضاشهر (محله برنامه ریزی شده) برای بررسی و مطالعه انتخاب شدند. روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی و جهت ارزیابی پایداری محله های مورد نظر از مدل ترکیبی AHP و نرم افزار GIS استفاده شده است. بر این اساس مدل سنجش پایداری مورد استفاده در قالب 7 شاخص فضایی-کالبدی (نوع معبر، عرض پیاده رو، کاربری، وسعت قطعات، دسترسی به مرکز محله، تعداد طبقات و دسترسی به حمل و نقل عمومی) بصورت سلسله مراتبی ایجاد گردید. نتایج پژوهش نشان می دهد 81/ 67 % از وسعت محله رضاشهر از پایداری متوسط به بالا برخوردار است و 19/ 32% فاقد پایداری می باشد. در محله راه آهن ارقام فوق به ترتیب پایداری و ناپایداری عبارتند از 71/69 % و 29/30%. بنابراین طبق شاخص های فضایی-کالبدی شهرگرایی جدید، اگرچه دو محله مورد بررسی تفاوت اندکی دارند اما در مجموع محله رضاشهر نسبت به محله قدیمی راه آهن ناپایدارتر است. از این رو می توان گفت محله های قدیمی ایران، قرابت بیشتری با اصول شهرگرایی جدید دارند و به بیان دیگر شهرسازی سنتی و ارگانیک بستر مناسب تری برای بکارگیری رویکرد شهرگرایی جدید می باشد که می توان در قالب بازآفرینی شهری رویکرد مذکور را بکارگرفت.

گرم شدن کره زمین ناشی از افزایش گازهای گلخانه ای و تاثیر آن بر تغییرات آب و هوایی همگی وابسته به انرژی است. در ایران رشد بالای مصرف سالانه انواع سوخت های فسیلی سبب بروز مشکلات فزاینده زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی شده است. در این میان بخش ساختمان با مصرف بیش از 40% انرژی کشور، سهم عمده ای در تعیین میزان مصرف انرژی دارد. هدف از این مطالعه کاهش مصرف انرژی ساختمان های مسکونی و جایگزینی انرژی های تجدیدپذیر به جای سوخت های فسیلی جهت تامین انرژی این ساختمان ها در قالب یک واحد همسایگی صفر انرژی در شهر قزوین می باشد. روش پژوهش بر بر پایه ترکیبی از روش توصیفی- تحلیلی، روش پژوهش علی و شبیه سازی می باشد. نتایج نشان می دهد که با بهره گیری از عایق های حرارتی و ظرفیت حرارتی مصالح، سایه بان مناسب و تهویه طبیعی می توان به ترتیب به میزان 33%، 2.1% و 12% در مصرف انرژی صرفه جویی کرد. پس از اعمال راهکارهای غیرفعال، میزان انرژی مصرفی واحد همسایگی موجود (32 واحد مسکونی) جهت دستیابی به تعاریف صفر انرژی، با بهره گیری از 848 ماژول فتوولتاییک 256 واتی و 24 عدد آبگرمکن خورشیدی و همسان سازی آن با شبکه انرژی تامین شده است.

توسعه بی سابقه روابط چین و افغانستان طی سال های اخیر و ورود چین به عرصه تحولات سیاسی افغانستان به عنوان یک بازیگر بی طرف حکایت از تکاپوی چین برای ایفای نقشی فعال در عرصه افغانستان آن هم پس از سی سال «سیاست صبر و انتظار» دارد. فرصت خروج ناتو از افغانستان در سال 2014، سبب شده تا چین در چارچوب «رهیافت ژئوپلیتیک همسایگی»، نگاه تازه ای به افغانستان داشته باشد، نگاهی که برخلاف گذشته، چین را از «یک کشور ناظر بر تحولات افغانستان» به «کشوری مداخله گر سازنده در افغانستان» تبدیل خواهد کرد. رهیافت ژئوپلیتیک همسایگی چین چهار ویژگی مهم سیاسی، استراتژیک، جغرافیایی و اقتصادی را در بر می گیرد و پکن امیدوار است در چارچوب این رهیافت بخشی از نگرانی های امنیتی-سیاسی و اقتصادی- تجاری خود را از ناحیه افغانستان بر طرف نماید. نگرانی های امنیتی چین و تغییر مهم در شرایط ژئوپلیتیک و ژئواکونومیک پکن را مجبور کرده تا دیپلماسی فعال تری در قبال افغانستان در پیش بگیرد.این مقاله در جستجوی پاسخ به این سوال است که دیپلماسی جدید چین در صحنه افغانستان از چه ماهیت و ویژگی هایی برخوردار است و پیامدهای آن چیست؟ و بر این فرضیه استوار است که تعامل سازنده با افغانستان، منافع استراتژیک، اقتصادی و امنیتی چین را توسعه خواهد داد که به طور مستقیم با مخاطرات امنیت ملی چین و فرصت های اقتصادی مرتبط می باشد. درواقع، افغانستان تجزیه شده، هرج و مرج و بنیادگرا، برخلاف منافع چین است و تهدیدی برای حفظ ثبات در منطقه خودمختار سین کیانگ است.

سیستم های «مدیریت سود» امروزه به صورت فراوان در صنایع مختلفی استفاده می شوند. یکی از پایه های اصلی مدیریت سود، «برآورد تقاضا» است که بر اساس آن تقاضای محصولات و خدمات پیش بینی می شود. شناخت مشتریان و علایق آنها زیربنای برآورد تقاضاست و این شناخت با حل مسئله «کشف نوع مشتری» به دست می آید. به تازگی این مسئله با استفاده از روش فراابتکاری «ژنتیک» حل شده است و در این تحقیق با استفاده از رویکردهایی دیگر برای یافتن همسایگی، این مسئله را با روش فراابتکاری «ممتیک» حل خواهیم کرد. برای ارزیابی تحقیق خود، از داده های واقعی پنج هتل استفاده خواهیم کرد و در ادامه نشان می دهیم که روش پیشنهادی درمجموع با 10. 5 درصد تعداد نسل کمتر نسبت به روش «ژنتیک» اولین راه حل قابل قبول مسئله را ارائه می دهد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

الگوی کالبدی-اجتماعی-ادراکی «همسایگی» به عنوان «فصل مشترک شهر»، «محل سکونت» و «زمینه ای است که مناسبات اجتماعی ساکنان در آن شکل می-گیرد». اهمیت تحلیل الگوی همسایگی و مبانی نظری شکل گیری آن به دلیل تاثیراتی است که بر طراحی محیط های مسکونی در سراسر جهان گذاشته است. از آن جایی که امروزه شاکله ی همسایگی محدود به کالبد گشته و از نظر کیفیتی مراتب اضمحلال را در می نوردد، بر آن شدیم تا در این نوشتار با مراجعه به آرا و نظریات اندیشمندان، چارچوب نظری فضای همسایگی با تاکید بر جنبه های اجتماعی و فرهنگی آن ارایه شود و از جهتی دیگر با ارایه این چارچوب نظری، مفهوم همسایگی گسترش یافته و ارزش های اجتماعی، تجربی، ادراکی و فرهنگی آن جدا از کالبد انگاشته نشود. یافته های این مهم نشان می دهد که همان گونه که خانه عرصه ای برای خانواده است؛ همسایگی نیز با تاکید بر کالبد و کیفیتی وابسته عرصه ای را برای خانواده ای بزرگ تر فراهم می آورد که باعث پویایی و هویت و عینیت در فضای شهری می گردد؛ نیروهایی که خود به تنهایی منجر به آفرینش فضای شهری می شوند.

1بحث مسکن دارای ابعاد فراتر از معنای فقط سرپناه می باشد که از این ابعاد، بعد اجتماعی به عنوان سنجه رشد هر جامعه محسوب می شود. یکی از عوامل بعد اجتماعی، میزان و چگونگی تعاملات اجتماعی در میان ساکنین آن جامعه است. با این حال در ساخت های جدید کمتر به بعد اجتماعی توجه می شود. با مطالعه در این حوزه اهمیت اختصاص فضای مناسب برای تعامل ساکنین مجموعه به خصوص فضای باز و نیمه باز مشخص می شود. هدف این پژوهش استخراج و شناسایی معیارهای فضای باز و  نیمه باز در واحد همسایگی موثر بر تعاملات اجتماعی است. در این پژوهش در گام مرور ادبیات با روش توصیفی-تحلیلی معیارهای پر تکرار با ظرفیت اثرگذاری بالا که تواماً فضای باز و نیمه باز و تعاملات اجتماعی را مد نظر قرار داده بودند شناسایی شدند. سپس با استفاده از روش استقلال منطقی معیارهایی که جداگانه در تعاملات و یا فضای نیمه باز وجود دارد بررسی و اشتراکات آنها گرفته شد که به عنوان معیارهای جدید شناسایی شده و فراوانی تمامی معیارهای از طریق تحلیل محتوا به دست آمد. سپس با استفاده از تکنیک آنتروپی شانون وزن تمامی معیارها به دست آمد. یافته ها نشان می دهد معیار های با اولویت به ترتیب عبارتند از دسترسی به فضاهای جمعی، تعریف بدنه ها و هویت جداره ها، فضای توقف و تفکر و تجمع، سلسله مراتب میان عناصر و فضاها، سهولت دسترسی، معیار تأمین قلمرو فضایی مربوط به معیارهای جدید شناسایی شده است که جزو مولفه ها با وزن بالاتر است.